Some, any, no – zasady, przykłady i ćwiczenia

„Masz jakieś pytania?”, „Nie mam żadnych pieniędzy”, „Ktoś dzwonił”, „Nikt nic nie wie”. Polskie „jakiś”, „żaden”, „ktoś” i „nikt” mają w angielskim kilka odpowiedników, a wybór zależy od tego, czy zdanie jest twierdzące, przeczące czy pytające. Do tego dochodzi największa pułapka dla Polaków: podwójne przeczenie, które w polskim jest normalne, a w angielskim błędne. W tym poradniku znajdziesz zasady użycia some, any i no, złożenia typu somebody i anything, typowe błędy i pięć zestawów ćwiczeń z odpowiedziami.

Ten temat dobrze łączy się z przedimkami, które opisujemy w poradniku przedimki a, an, the.

Some: zdania twierdzące, propozycje i prośby

Some oznacza nieokreśloną ilość: „trochę”, „kilka”, „jakieś”. Często w ogóle nie tłumaczymy go na polski. W propozycjach i prośbach używamy some nawet w pytaniu, bo spodziewamy się odpowiedzi „tak”. Takie zwroty przydają się m.in. w restauracji, o czym piszemy w poradniku jedzenie i gotowanie po angielsku.

Any: przeczenia, pytania i „jakikolwiek”

W zdaniach twierdzących any pojawia się tylko w znaczeniu „jakikolwiek”: Any child knows that (każde dziecko to wie), Call me any time (dzwoń, kiedy chcesz). Słowa hardly i without też mają znaczenie przeczące, więc łączą się z any: There's hardly any milk left.

No i none

No znaczy „żaden, wcale” i stoi przed rzeczownikiem. Zastępuje not any, ale brzmi mocniej:

None to zaimek, który stoi samodzielnie, bez rzeczownika: How many tickets are left? – None. Często łączy się z of: None of my friends came. Po no i none czasownik jest twierdzący, bo przeczenie już jest w zdaniu.

Some i any z rzeczownikami policzalnymi i niepoliczalnymi

Przed rzeczownikiem policzalnym w liczbie pojedynczej używamy a / an, a nie some czy any: I need a pen, Do you have an umbrella? Wyjątek to any w znaczeniu „jakikolwiek”: Any pen will do (każdy długopis się nada). Więcej o tym w poradniku przedimki a, an, the.

Somebody, anything, nowhere: złożenia

Some, any, no i every łączą się z -body / -one (osoby), -thing (rzeczy) i -where (miejsca). Zasady wyboru są takie same jak dla some i any.

Po tych słowach czasownik stoi w liczbie pojedynczej: Somebody is at the door.Nobody knows.Everybody likes her. Słowo no one piszemy osobno. W pytaniach rozłącznych po nobody i everybody stosujemy jednak they, o czym piszemy w poradniku question tags.

Jedno przeczenie w zdaniu

Po polsku mówimy „Nikt nic nie powiedział” i to zupełnie normalne. W standardowym angielskim w zdaniu może być tylko jedno przeczenie. Masz dwie możliwości:

W codziennej mowie częstsza jest wersja z not … any (I can't see anything). Wersja z no brzmi mocniej lub bardziej formalnie. Zdania takie jak „I don't know nothing” spotkasz w piosenkach i filmach, ale w standardowym angielskim uznaje się je za błąd.

Najczęstsze błędy z some, any i no

Some, any, no: ćwiczenia z odpowiedziami

Wpisz odpowiedzi i kliknij „Sprawdź”: od razu zobaczysz, co jest dobrze, a co nie. Jeśli popełnisz błąd, wróć do tabel powyżej.

Some i any w kontekście: Storytime Premium

Some, any i no to małe słowa, które padają w niemal każdej rozmowie: „Is anybody home?”, „I've got something for you”, „There's nothing here”. W historiach na Storytime Premium słyszysz je w naturalnych rozmowach, więc z czasem zaczynasz wybierać właściwe słowo bez zastanawiania się nad regułą. Dzięki klikalnym napisom sprawdzasz każde słowo bez przerywania nauki, a fiszki wideo zapisują całe zdanie ze sceny. Historie są odpowiednie dla wszystkich, także dla dzieci.

Roczny dostęp kosztuje 249 zł (cena promocyjna), czyli około 20 zł miesięcznie, z 14-dniową gwarancją zwrotu, a pierwsza lekcja jest darmowa.

Darmowa

Wypróbuj za darmo: „Alone in a City”

22-minutowa historia z pełną funkcjonalnością: klikalne napisy, fiszki wideo i trening słuchania.

Zacznij lekcję próbnąBiblioteka historii

Najczęstsze pytania o some, any i no

Podsumowanie

Some stawiamy w twierdzeniach, propozycjach i prośbach, any w przeczeniach i pytaniach (oraz w znaczeniu „jakikolwiek”), a no z twierdzącym czasownikiem w znaczeniu „żaden”. Te same zasady obowiązują dla somebody, anything, nowhere. Najważniejsze: w angielskim w zdaniu jest tylko jedno przeczenie, więc Nobody knows anything. Zacznij od ćwiczenia 1.